
ท่าอากาศยานนี้ตั้งอยู่ในเขตชางงี เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินสิงคโปร์แอร์ไลน์, สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก, ซิลค์แอร์, ไทเกอร์แอร์เวย์, เจ็ตสตาร์เอเชียแอร์เวย์ และแวลูแอร์ ในปี พ.ศ. 2549 ท่าอากาศยานแห่งนี้รองรับผู้โดยสารจำนวนถึง 35 ล้านคน เพิ่มมากขึ้น 8% จากปีงบประมาณ 2548 พ.ศ. 2552 ท่าอากาศยานนานาชาตินี้เคยได้รับการลงคะแนนให้เป็นท่าอากาศยานที่ดีที่สุดในโลก

เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย

ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์ (Manchester Airport) เป็นท่าอากาศยานหลักของ แมนเชสเตอร์ อังกฤษ เปิดให้บริการเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2481 โดยใช้ชื่อว่าท่าอากาศยานริงเวย์ (Ringway Airport) และในช่วงสางครามโลกครั้งที่ 2 ว่า ฐานทัพอากาศริงเวย์ (RAF Ringway) และตั้งแต่ปีพ.ศ. 2518 ถึง 2529 ใช้ชื่อว่า ท่าอากาศยานนานาชาติแมนเชสเตอร์ (Manchester International Airport) ท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างเมืองเชสไชร์และแมนเชสเตอร์ ในเขตมณฑลแมนเชสเตอร์

เมืองอุตสาหกรรมที่มีชื่อเสียง ตั้งอยู่ในเขตเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองของสหราชอาณาจักร แมนเชสเตอร์เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงจากการเป็นจุดกำเนิดเส้นทางรถไฟ Manchester Liverpool Road ที่เป็นเส้นทางรถไฟผู้โดยสารระหว่างเมืองแห่งแรกของโลก อีกทั้งยังเป็นเมืองผู้กำเนิดสโมสรฟุตบอลพรีเมียร์ลีกส์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในวงการฟุตบอลของโลก คือแมนยู หรือ ปีศาจแดง

เป็นสนามเหย้าของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด มีจำนวนความจุ 75,635 ที่นั่ง โอลด์แทรฟฟอร์ดเป็นสนามกีฬาของสโมสรที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาหลายๆทีมในสหราชอาณาจักร เป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 3 และเป็นสนามกีฬาฟุตบอลขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 2 และใหญ่เป็นอันดับที่ 8 ในทวีปยุโรป

เป็นเมืองที่มีฐานะเป็นนครและเป็นเมืองเมโทรโพลิตันของเมอร์ซีย์ไซด์ในภาคการปกครองตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษ ลิเวอร์พูลตั้งอยู่ทางตะวันออกของปากน้ำเมอร์ซีย์ (Mersey Estuary) ลิเวอร์พูลก่อตั้งมาตั้งแต่ ค.ศ. 1207 และได้รับฐานะเป็น “นคร” ในปี ค.ศ. 1880 ในทางประวัติศาสตร์ของมณฑลเดิมลิเวอร์พูลเป็นส่วนหนึ่งของแลงคาสเชอร์ ความรุ่งเรืองของลิเวอร์พูลมาจากการเป็นเมืองท่าสำคัญ ภายในคริสต์ศตวรรษที่ 18 การติดต่อค้าขายกับแคริบเบียน, ไอร์แลนด์ และแผ่นดินใหญ่ยุโรป และความสะดวกในการติดต่อค้าขายกับการค้าทาสข้ามมหาสมุทรแอตแลนติค (Atlantic Slave Trade) ยิ่งทำให้เศรษฐกิจเติบโตมากยิ่งขึ้น ภายในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 40% ของการค้าขายในโลกต้องผ่านเมืองท่าลิเวอร์พูล ซึ่งทำให้ลิเวอร์พูลกลายเป็นเมืองสำคัญที่สุดเมืองหนึ่งของอังกฤษ

เป็นสนามฟุตบอลเหย้าของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่ในเขตแอนฟีลด์ เมืองลิเวอร์พูล แอนฟีลด์สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2427 เริ่มแรกเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2435 เอฟเวอร์ตันย้ายสนามไปกูดิสันพาร์ก หลังจากก่อตั้งสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล แอนด์ฟิลด์จึงกลายเป็นสนามเหย้าของลิเวอร์พูลนับแต่นั้นมา สนามฟุตบอลแอนฟีลด์ได้รับการรับรองจากสมาคมฟุตบอลยุโรปให้เป็นสนามระดับ 4 ดาว ซึ่งสามารถจัดการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติหรือรายการใหญ่อื่น ๆ รวมทั้งการแข่งขันของทีมชาติอังกฤษ

ตั้งอยู่บริเวณท่าเรือ หรือ The Pier Head อาคารที่ว่าประกอบไปด้วย Royal Liver Building, The Cunard Building, The Port of Liverpool Building ได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลกที่เป็นเมืองการค้าทางทะเล
.jpg)
เป็นพื้นที่บริเวณริมน้ำที่เป็นเหมือนศูนย์รวมร้านอาหารและบาร์ที่ดีที่สุดของเมือง นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์ชั้นยอดหลายแห่งด้วย เป็นท่าเรือประจำเมืองอันดับต้นๆ ของโลก ท่าเรืออัลเบิร์ตสร้างขึ้นมาในปี 1846 เป็นท่าเรือสุดทันสมัยที่มีเครนที่ขับเคลื่อนด้วยน้ำเป็นอันแรกๆ ของโลก และยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างเช่นโกดังขนาดใหญ่หลายโกดัง ปัจจุบันท่าเรืออัลเบิร์ตได้รับการปรับปรุงใหม่และเป็นที่ตั้งของสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจหลายแห่ง

เมืองที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเอวอนอันเป็นบ้านเกิดของวิลเลี่ยมเช็คสเปียร์ กวีที่มีชื่อเสียงที่สุดของอังกฤษ เมืองนี้จึงเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมจากเรื่องราวดังกล่าว

ที่นี่เป็นบ้านเกิดของวิลเลียมเช็คสเปียร์ในแสตทฟอร์ด อัพพอน เอวอน เขาเป็นกวีที่มีชื่อเสียงที่สุดของอังกฤษ และเป็นที่รู้จักกันไปทั่วโลก

เป็นโบสถ์เก่าแก่ที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเอวอนอันเงียบสงบ และสถานที่ในประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับกวีเอกที่ชื่อวิลเลียม เชคสเปียร์ นี้

เป็นสวรรค์ของนักช้อป ที่เป็นเอาท์เลตช็อปปิ้งวิลเลจอันหรูหราและกิ๊บเก๋ขนาดใหญ่แห่งหนึ่งของอังกฤษ ภายในมีสินค้าหลากหลายแบรนด์ ให้เดินช้อปปิ้งได้อย่างเต็มที่

เป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ในการเรียนการสอน โดยเปิดสอนมานานนับ 900 ปี โดยไม่มีหลักฐานประวัติการก่อตั้งมหาวิทยาลัยที่แน่นอน และประวัติศาสตร์ที่ยาวนานนับเป็นเวลามากกว่า 9 ศตวรรษของสถาบันแห่งนี้ ที่นี่มีชื่อเสียงทางด้านการศึกษาต่างๆ มากมาย ทำให้ผู้คนทั้งโลกต่างยกย่องให้เป็นมหาวิทยาลัยที่ใครก็ต่างใฝ่ฝันอยากที่จะมาเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้

เป็นวิทยาลัยที่ใหญ่ และงามสง่าที่สุดในอ็อกซ์ฟอร์ด มีชื่อเรียกกันง่ายๆว่า เดอะเฮ้าส์ ก่อตั้งในปี 1525 ในชื่อ คาร์ดินัล คอลเลจ โดยพระคาร์นัลวูลซีย์ คนเดียวกับผู้ที่สร้างแฮมป์ตันคอร์ดในลอนดอน ก่อนที่พระเจ้าเฮนรีที่ 8 จะเปลี่ยนชื่นมาเป็นไครสต์เชิร์ช แต่ตราวิทยาลัยก็ยังคงเป็นหมวกทรงแหลมของพระราชาคณะวูลซีย์ วิทยาลัยแห่งนี้อยู่ในเครือของมหาวิทยาลัยแห่งอ๊อกฟอร์ด

เป็นมหาวิหารของเมืองอ๊อกซฟอร์ด นอกจากนี้ยังเป็นโบสถ์คริสต์ของมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ในฐานะมหาวิหารและโบสถ์ของวิทยาลัยมีความโดดเด่นในศาสนาคริสต์นิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์

เป็นมหาวิหารใหญ่ประจำเมืองและถือว่าเป็นมหาวิหารในสไตล์โกธิคที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ สร้างในสมัยศตวรรษที่ 7 และมีการปรับปรุงในอีกหลายครั้งต่อมา ตั้งอยู่ด้านหลังโรงอาบน้ำโรมัน ถูกสร้างขึ้นใหม่ในศตวรรษที่ 12 ใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ภายในวิหารตกแต่งอย่างวิจิตรโดยเฉพาะเพดานกลางวิหารที่ออกแบบให้มีลักษณะแฉกออกคล้ายรูปพัด

เสาหินสโตนเฮ้นจ์ เป็นกลุ่มแท่งหินขนาดใหญ่ ตั้งอยู่กลางที่ราบซัลลิสเบอร์รี่ ในบริเวณตอนใต้ของอังกฤษ ประกอบไปด้วยแท่งหินขนาดยักษ์ 112 ก้อน ตั้งเรียงกันเป็นวงกลมซ้อนกัน 3 วง แท่งหินบางอันตั้งขึ้น บางอันอยู่ในแนวนอน และบางอันก็ถูกวางซ้อนขึ้นไปข้างบน สโตนเฮนจ์มีชื่อเสียงอย่างมากในฐานะที่เป็นกลุ่มหินประหลาดซึ่งไม่มีใครทราบวัตถุประสงค์ในการสร้างอย่างชัดเจน

เป็นพระราชวังที่ประทับของพระเจ้าอลิซาเบธที่ 2 และพระสวามี เดิมเป็นวังของดยุกแห่งบักกิ้งแฮม สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ.1703-1705 และได้รับการปรับปรุงให้เป็นพระราชวังในเวลาต่อมา สำหรับในช่วงฤดูร้อนนั้นจะเปิดให้เข้าชมบริเวณท้องพระโรง ห้องจัดพระราชทานเลี้ยง ห้องทรงดนตรี ห้องขาว ห้องเขียว และห้องน้ำเงิน นอกจากนี้ยังมีพิธีเปลี่ยนเวรยามของทหารรักษาพระองค์ที่หน้าพระราชวังในเวลา 11.30น ของทุกวัน

อาคารนี้สร้างขึ้นในปี 1016 มีห้องทั้งหมดด้วยกันประมาณ 1,100 ห้อง 100 บันได และ ระเบียงยาวรวมทั้งหมดประมาณ 4.8 กิโลเมตร ตัวสิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ก็ยังมีส่วนก่อสร้างเดิมเหลืออยู่บ้างเล็กน้อยรวมทั้งท้องพระโรงที่ในปัจจุบันใช้ในงานสำคัญๆ ปัจจุบันที่นี่เป็นสถานที่ที่สภาสองสภาของรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร (สภาขุนนาง และสภาสามัญชน ) ประชุมร่วมกัน


การล่องเรือข้ามแม่น้ำเทมส์ ไปยังอีกฝากหนึ่งเพื่อให้ได้มีโอกาสได้ดู St Stephen’s Tower หรือ Big Ben และ House of Parliament ซึ่งเป็นที่ทำงานของรัฐบาลหรือรัฐสภา โดยในตอนกลางวันจะมีการขึ้นธงและตอนกลางคืนก็จะเปิดไฟเพื่อเป็นการแจ้งให้ทราบว่าเหล่านักการเมือง กำลังทำงานหรือกำลังมีประชุมกันอยู่

เป็นสัญลักษณ์หนึ่งของลอนดอน และเป็นเป็นสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์สะพานแรกของลอนดอน มีลักษณะเป็นสะพานแขวนผสมกับสะพานที่สามารถเปิดตรงกลางสะพานได้ ยามเมื่อต้องการให้เรือสูงๆแล่นผ่านไป-มา โดยสะพานแห่งนี้ ไม่เพียงแต่เป็นจุดชมวิวที่มีความสูงถึง 140 ฟุต เท่านั้น แต่ภายในของฐานสะพานที่ถูกสร้างขึ้นให้มีลักษณะเป็นหอสูง ยังเป็นที่ที่จัดนิทรรศการเกี่ยวกับประเทศอังกฤษด้วย

ที่นี่มักจะได้สมญาว่าเป็นไทม์สแควร์ในเวอร์ชันของอังกฤษ เป็นศูนย์กลางการเดินทางที่เป็นทั้งสัญลักษณ์และจุดเริ่มต้นสำหรับการเดินทางสำรวจลอนดอน พิคคาดิลลีเซอร์คัสเป็นจุดรวมของถนน Regent Street, Shaftsbury Avenue, Piccadilly และ Haymarket และยังเป็นจุดเชื่อมโยงไปถึงพื้นที่สำคัญเช่นจัตุรัสทราฟัลการ์ โซโห ไชนาทาวน์และเลสเตอร์สแควร์

เป็นท่าอากาศยานที่มีการจราจรทางอากาศหนาแน่นที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยเป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นที่สุดของประเทศสหราชอาณาจักร และทวีปยุโรป ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมืองฮิลลิงดอน ห่างจากตัวเมืองของกรุงลอนดอนประมาณ 24 กิโลเมตร

ท่าอากาศยานนี้ตั้งอยู่ในเขตชางงี เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินสิงคโปร์แอร์ไลน์, สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก, ซิลค์แอร์, ไทเกอร์แอร์เวย์, เจ็ตสตาร์เอเชียแอร์เวย์ และแวลูแอร์ ในปี พ.ศ. 2549 ท่าอากาศยานแห่งนี้รองรับผู้โดยสารจำนวนถึง 35 ล้านคน เพิ่มมากขึ้น 8% จากปีงบประมาณ 2548 พ.ศ. 2552 ท่าอากาศยานนานาชาตินี้เคยได้รับการลงคะแนนให้เป็นท่าอากาศยานที่ดีที่สุดในโลก

เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย