
เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย

เป็นหนึ่งในท่าอากาศยานสร้างใหม่ในยุคเศรษฐกิจกำลังเติบโตอย่างรุดหน้าของจีน ให้บริการเมืองซัวเถาเป็นจุดหลัก โดยเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2554 ซึ่งมีจุดประสงค์ในการให้บริการผู้โดยสารในเขตพื้นที่เมืองเจียหยาง แต้จิ๋ว และซัวเถา ซึ่งเป็นเมืองที่อยู่ในมณฑลกวางตุ้งของประเทศจีน

เป็นศาลองค์เจ้าพ่อเสือที่ได้รับความเคารพศรัทธาจากชาวจีนในเมืองไทยเป็นอย่างมาก เป็นองค์จริงที่ทางไทยได้จำลอง มาที่ศาลเจ้าพ่อเสือบริเวณเสาชิงช้า ชาวจีนแต้จิ๋ว เชื่อกันว่าหากครั้งหนึ่งในชีวิตสำหรับพ่อค้า, นักธุรกิจ ต้องมานมัสการเจ้าพ่อเสือเพื่อความเจริญในการทำมาค้าขาย กลับมาก็จะทำการค้าประสบแต่ความสำเร็จในชีวิต อยู่ที่ตำบลกิ๊กเจี๊ยะ อำเภอเหล็กฮง จังหวัดซัวบ้วย

เป็นศาลที่อยู่ทางด้านเหนือของเมืองเฉาหยาง ภายในเป็นที่ประดิษฐานของเทพไต่ฮงกง ซึ่งเป็นที่นับถือของชาวจีนในเรื่องของความเมตตากรุณา ปัจจุบันศาลแห่งนี้ได้รับการบูรณะซ่อมแซมจากการร่วมบริจาคของชาวจีน จนมีความสวยงามใหญ่โต
เป็นสถานที่ตั้งของ สุสานฉลองพระองค์และพระมาลาของสมเด็จพระเจ้าตากสิน และศาลบรรพชนตระกูลแต้ เป็นอนุสรณ์สถานของพระมหากษัตริย์ในดินแดนโพ้นทะเลเพียงหนึ่งเดียวของประเทศจีน ซึ่งพระญาติทางฝั่งไทยได้ส่งฉลองพระองค์ของพระเจ้าตากสิน ทั้งแบบไทยและแบบจีนจำนวน 2 ชุด เพื่อทำพิธีฝังใน “ที่อีกาดำ” ณ ดินแดนบ้านเกิด หมู่บ้านหัวฟู่ (หั่วปู๊ชึง)
เป็นสะพานโบราณที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองแต้จิ๋วบนแม่น้ำฮานเจียง สะพานนี้มีความยาวมากกว่า 500 เมตร มีศาลาท่าเรือตั้งอยู่ระหว่างสะพาน 13 หลัง สร้างด้วยภูมิปัญญาของคนจีนฮั่นโบราณ สะพานแห่งนี้มีการบูรณะซ่อมแซมต่อเติมอยู่ตลอดเวลา และปัจจุบันยังคงสามารถใช้งานได้เป็นอย่างดี

ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีนในมณฑลกวางตุ้ง มีชายฝั่งทะเลยาว 325 กิโลเมตร ในอดีตเป็นเพียงหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ ต่อมาถูกยกระดับฐานะขึ้นเป็นเมืองท่านานาชาติในศตวรรษที่ 18 ก่อนจะกลายมาเป็น 1 ใน 4 เมืองเขตเศรษฐกิจพิเศษของจีน

เป็นเทวนารีที่ประดิษฐานอยู่บนเกาะหม่าสือของเมืองซัวเถา ชาวจีนทั่วโลกโดยเฉพาะกลุ่มซัวเถาและแต้จิ๋วมักจะนิยมมาขอพรให้ชีวิตราบรื่น ซึ่งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธ์คุ้มครองชาวจีนแต้จิ๋วที่อาศัยอยู่ติดทะเล และมีชีวิตอยู่กับท้องทะเลมานาน
.jpg)
ถนนโบราณเสี่ยวกงหยวน ชมเมืองเก่าซัวเถายามค่ำคืน แหล่งมรดกทาง ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของซัวเถา รวบรวมอาคารทางประวัติศาสตร์จากปลายราชวงศ์ชิงและ สาธารณรัฐจีน เช่น สถานที่ราชการ บริษัทต่างประเทศ สถานกงสุล อพาร์ตเมนต์ที่พักอาศัยส่วนตัว ห้องอุตสาหกรรม โรงภาพยนตร์ร้านอาหาร ฯลฯ นอกจากนี้ยังผสมผสานสถาปัตยกรรม Chaoshan แบบดั้งเดิม บ้านถนนอาร์เคด และโบราณสถานสมัยใหม่

เป็นหนึ่งในท่าอากาศยานสร้างใหม่ในยุคเศรษฐกิจกำลังเติบโตอย่างรุดหน้าของจีน ให้บริการเมืองซัวเถาเป็นจุดหลัก โดยเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2554 ซึ่งมีจุดประสงค์ในการให้บริการผู้โดยสารในเขตพื้นที่เมืองเจียหยาง แต้จิ๋ว และซัวเถา ซึ่งเป็นเมืองที่อยู่ในมณฑลกวางตุ้งของประเทศจีน

เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย