
เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย


เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นในสมัยสงครามระหว่างรัฐ (จ้านกั๋วก่อนคริสต์กาล 403-221 ปี) อย่างไรก็ตามประวัติศาสตร์ของพื้นที่อันเป็นที่ตั้งของลั่วหยางนี้มีมาก่อนหน้านั้นยาวนานมานับพัน ๆ ปี เนื่องจากตั้งอยู่ในเขตพื้นที่การดำรงชีพและการปกครองของบรรพบุรุษชาวจีนมาตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ โดยพื้นที่อันเป็นเมืองลั่วหยางในปัจจุบันก็ปรากฎหลักฐานทางประวัติศาสตร์มากมาย
-min.jpg)
เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการเมืองอู่หลู่หมู่ฉี เมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของตัวเมืองประมาณ 16 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 1,200 เอเคอร์ สามารถรองรับเครื่องบินได้มากกว่า 30 ลำ
.jpg)
เป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน เมืองนี้เคยเป็นศูนย์กลางสำคัญบนเส้นทางสายไหมในช่วงราชวงศ์ถังของจีนและพัฒนาชื่อเสียงในฐานะศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและการค้าชั้นนำในช่วง ราชวงศ์ชิงในศตวรรษที่ 19

จุดพักพิงสุดท้ายก่อนที่ก้าวเข้าสู่ดินแดนมหัศจรรย์ของคานาสือ เมืองที่มีชีวิตชีวาด้วยการผสมผสานทางวัฒนธรรมอย่างลงตัว และถูกโอบกอดไว้ด้วยธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ เสน่ห์แรกที่ทำให้ทุกคนตกหลุมรักเบอร์จิ้น คือสถาปัตยกรรมที่ได้รับอิทธิพลจากรัสเซีย จนได้รับการขนานนามว่าเป็น "เมืองเทพนิยาย" อาคารบ้านเรือนมีสีสันสดใส หลังคาทรงแหลมแปลกตา ทำให้รู้สึกราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในโลกนิทาน

ทะเลสาบขนาดใหญ่ที่มีระบบจัดการน้ำจากแม่น้ำอูหลุนกูเข้ามาในทะเลสาบเพื่อใช้ทำการประมงและการเกษตร รวมทั้งเป็นแหล่งอาหารและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศจีนที่นักท่องเที่ยวนิยมมาเที่ยวมากที่สุดแห่งหนึ่งของเขาจังหวัดอัลไต
%20(1).jpg)
เทือกเขาอัลไตตั้งอยู่ในเอเชียกลางบนรอยต่อระหว่างรัสเซีย จีน มองโกเลียและคาซัคสถาน ดินแดนแห่งนี้เต็มไปด้วยเทือกเขาสูงตระหง่านมีทุ่งหญ้าและป่าสนตามไหล่เขา บนยอดเขาปกคลุมด้วยหิมะตลอดปีและในตอนเช้าแสงอาทิตย์สีเหลืองทองส่องยอดเขาหิมะดูเป็นสีทองจึงเป็นที่มาภูเขาอัลไตหรือภูเขาสีทอง

เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ในเขตอนุรักษ์ธรรมชาติคานาสึ เป็นหนึ่งในที่อยู่อาศัยที่สำคัญของชนเผ่าถูหว่า ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ยังคงใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายโบราณโดยการเลี้ยงสัตว์และล่าสัตว์ นอกจากนี้หมู่บ้านเหอมู่ยังได้รับการพิจารณาให้เป็นหมู่บ้านที่สวยที่สุดในประเทศจีนเนื่องจากมีความงามตามธรรมชาติที่ไม่มีใครเหมือน

หมู่บ้านชนเผ่าแม้ว (Xijiang miao village) นับว่าเป็นชนเผ่าที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานมากที่สุดของจีนก็ว่าได้ โดยชนเผ่าเหมียวจะอาศัยอยู่ทางตอนใต้ของจีน โดยส่วนใหญ่หรือกว่าร้อยละ 90 จะอาศัยอยู่ในเมืองกุ้ยโจว ซึ่งถือได้ว่าชนเผ่าเหมียวเป็นชนเผ่าที่มีขนาดใหญ่และประชากรมากที่สุดในบรรดาชนเผ่าพื้นเมืองต่างๆ ในประเทศจีน โดยมีประมาณ 9 ล้านคน โดยส่วนใหญ่ของชาวเหมียว หรือ 5 ล้านคนอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านเหมียว Kaili Xijiang Miao Village

เป็นพื้นที่ชุมชนลักษณะหมู่บ้านที่อยู่บริเวณหุบเขา ถูกล้อมรอบไปด้วยทุ่งหญ้าอันสวยงาม ที่นี่มีชนเผ่าคาซัคซึ่งอยู่มาตั้งแต่โบราณกาล สถานที่แห่งนี้ยังถือเป็นประตูเข้าสู่อุทยานแห่งชาติคานาสึด้วย

เป็นอุทยานทางธรรมชาติที่มีความน่าอัศจรรย์ในพื้นที่เทือกเขาอัลไตในเขตปกครองตนเองซินเจียง มีชื่อเสียงในด้านทิวทัศน์เทือกเขาและทะเลสาบในหุบเขา อย่างทะเลสาบวงพระจันทร์ ทะเลสาบมังกรหลับ และทะเลสาบคานาสือ ที่ถือเป็นไฮไลต์ของอุทยานนี้

มีอีกชื่อว่า "ทะเลสาบวงพระจันทร์" ตั้งอยู่ในพื้นที่อุทยานคานาสึ ที่นี่มีตำนานเล่าขานว่าเป็นทะเลสาบที่มีรอยเท้าของเจงกิสข่านเป็นรอยเท้าก่อนที่เขาจะเดินทางขึ้นสู่สวรรค์ ซึ่งทะเลสาบแห่งนี้มีหลากสีสัน และสีของน้ำจะเปลี่ยนแปลงตามอุณหภูมิกับลักษณะของท้องฟ้าในยามนั้น ถ้าท้องฟ้าครึ้มสีของทะเลสาบแห่งนี้จะมีสีฟ้าคราม และในยามที่ท้องฟ้าแจ่มใสน้ำจะมีสีฟ้าใส แต่ความน่าอัศจรรย์ของทะเลสาบนี้จะอยู่ที่เมื่อทะเลสาบแห่งนี้แบ่งเป็น 2 สีในเวลาเดียวกัน

อีกหนึ่งอ่าวเลื่องชื่อ ที่จุดเด่นคือเกาะกลางน้ำที่ทอดยาวและโค้ง ดูราวกับมังกรขนาดมหึมากำลังหลับไหลอยู่ใต้ธาราสีมรกต รายล้อมด้วยป่าสนที่ผลัดเปลี่ยนผลิใบสลัดสีไปตามฤดูกาล
.jpg)

เป็นอุทยานทางธรรมชาติที่มีความน่าอัศจรรย์ในพื้นที่เทือกเขาอัลไตในเขตปกครองตนเองซินเจียง มีชื่อเสียงในด้านทิวทัศน์เทือกเขาและทะเลสาบในหุบเขา อย่างทะเลสาบวงพระจันทร์ ทะเลสาบมังกรหลับ และทะเลสาบคานาสือ ที่ถือเป็นไฮไลต์ของอุทยานนี้
.jpg)
หรือแพะเมืองผี เป็นปฏิมากรรมธรรมชาติเล็กๆที่ซ่อนตัวอยู่กลางทะเลทรายโกบี เป็นผืนแผ่นดินที่เกิดจากการกัดเซาะของกระแสลมทำให้เกิดเป็นรูปร่างต่างๆ
.jpg)
เป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน เมืองนี้เคยเป็นศูนย์กลางสำคัญบนเส้นทางสายไหมในช่วงราชวงศ์ถังของจีนและพัฒนาชื่อเสียงในฐานะศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและการค้าชั้นนำในช่วง ราชวงศ์ชิงในศตวรรษที่ 19

เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นในสมัยสงครามระหว่างรัฐ (จ้านกั๋วก่อนคริสต์กาล 403-221 ปี) อย่างไรก็ตามประวัติศาสตร์ของพื้นที่อันเป็นที่ตั้งของลั่วหยางนี้มีมาก่อนหน้านั้นยาวนานมานับพัน ๆ ปี เนื่องจากตั้งอยู่ในเขตพื้นที่การดำรงชีพและการปกครองของบรรพบุรุษชาวจีนมาตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ โดยพื้นที่อันเป็นเมืองลั่วหยางในปัจจุบันก็ปรากฎหลักฐานทางประวัติศาสตร์มากมาย


เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย