ทัวร์ยุโรป โปรตุเกส 9 วัน 6 คืน UIEU_012TK เมืองปอร์โต้ ถ้ำโมด้า พระราชวังพีน่า บิน TK69 (BKK)

เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย

เป็นท่าอากาศยานประจำประเทศตุรกี อยู่ห่างจากตัวเมืองอิสตันบูลเพียง 20 กิโลเมตร เปิดให้บริการครั้งแรกในปี 1912 ในฐานะเป็นสนามบินของกองทัพก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นสนามบินพลเรือนในเวลาต่อมา เดิมมีชื่อว่าท่าอากาศยาน Yeşilköy ในปี 1980 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นท่าอากาศยานอิสตันบูลอตาเติร์ก เพื่อเป็นเกียรติแก่ Mustafa Kemal Atatürk ประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐตุรกี

เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ตั้งอยู่ทางเหนือของเมืองปอร์โต้ไปประมาณ 11 กิโลเมตร เปิดให้บริการครั้งแรกในปี 1945 บนพื้นที่เกษตรกรรมในชื่อสนามบิน Pedras Rubras ชื่อปัจจุบันถูกเปลี่ยนมาในปี 1990 ตามชื่อนายกรัฐมนตรีโปรตุเกส Francisco de Sá Carneiro เพื่อเป็นการระลึกถึงเขา ซึ่งได้เสียชีวิตในอุบัติเหตุเครื่องบินตกเมื่อเขาเดินทางไปสนามบินนี้ในวันที่ 4 ธันวาคม ปี 1980

ปอร์โต้ (Porto) เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองในโปรตุเกส และเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางเก่าแก่ของยุโรป ตั้งอยู่ในภาคเหนือของโปรตุเกสที่ปากของแม่น้ำดูว์โร (Duero Hisz) เป็นเมืองท่าที่มีชื่อในด้านไวน์ปอร์โต้ ซึ่งเป็นแหล่งน้ำเมาชั้นดีของคนที่รักในการดื่ม เพราะมี Cave ไวน์ของแต่ละ แบรนด์กระจายไปทั่ว ด้วยปัจจัยเหล่านี้ปอร์โต้จึงได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การ ยูเนสโกในปี ค.ศ. 1996 เมืองนี้แบ่งการท่องเที่ยวเป็นสามส่วนใหญ่ๆ คือ โซนชายฝั่งทะเล ซึ่งสร้างชื่อตอนหน้าร้อนให้กับเมืองนี้ได้อย่างดี โซนเมืองเก่า ซึ่งเป็นที่ตั้งของโบสถ์เก่า, สถานีรถไฟเก่าแก่, ตลาดดั้งเดิมและตึกราบ้านช่องที่บอกถึงความเก่าได้อย่างดี และสำหรับโซนนี้ มีแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญและเป็นที่ที่โรแมนติกมากคือที่ ริมแม่น้ำที่ชื่อว่า The Ribeira ซึ่งมีทิวทัศน์ทั้งในกลางคืนและกลางวัน ส่วนโซนที่สามที่มีแม่น้ำดูว์โรผ่ากลาง คือ โซนเมืองใหม่ หรือ ย่าน Vila Nova de Gala โซนนี้จะเป็นโซนที่สำหรับนักท่องเที่ยวที่ชอบในการดื่ม เพราะเป็นแหล่งผลิตไวน์ปอร์โต้ของทุกยี่ห้อ แล้วแต่เลือกสรรกันไป ซึ่งสองย่านนี้ถูกเชื่อมด้วยสะพานเหล็กที่สูงเฉียดฟ้า และแข็งแกร่ง ซึ่งคนที่สร้างสะพานแห่งนี้มีชื่อว่า Gustave Eiffel เป็นคนเดียวที่สร้างหอไอเฟลในปารีส

Bom Jesus do Monte ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น มรดโลกเมื่อปี 2019 ตั้งตระหง่านอยู่บนเนิน เขาตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 14อาคารสไตล์นีโอคลาสสิกเรียบง่ายที่มีบันไดแบบบารอคตกแต่งตกแต่งอย่างสวยงาม

เป็นเมืองเก่าแก่ในเขตตะวันตกเฉียงเหนือของบรากาในจังหวัดมินโฮ ได้ชื่อว่าเมืองแห่งประวัติศาสตร์และลานน้ำพุ ที่นี่มีหลักฐานที่กล่างถึงการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์มาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ - ยุคเหล็ก ด้วยเหตุนี้พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองบราก้าจึงถือได้ว่ามีอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์จำนวนมากแห่งหนึ่งของประเทศโปรตุเกสก็ว่าได้ นอกจากนี้แล้วเมืองบราก้า ยังได้บการขนานนามว่าเป็น "โรมแห่งประเทศโปรตุเกส"อีกด้วย

เป็นสัญลักษณ์ที่โดดเด่นที่สุดของเมืองมิลาน และเป็นวิหารหินอ่อนสถาปัตยกรรมโกธิกที่ใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งใช้เวลาสร้างนานถึง 500 ปี ลักษณะเด่นของวิหารที่นอกเหนือจากความวิจิตรงดงามแล้ว ยังประดับประดาไปด้วยรูปั้นนับกว่า 3000 รูป ที่สวยงามไม่แพ้กัน ลานกว้างด้านหน้าดูโอโมที่มีอนุสาวรีย์ พระเจ้าวิกเตอร์เอมมานูเอลที่ 2 ทรงม้า คือสถานที่จัดงานสำคัญต่างๆ และเป็นที่พบปะของผู้คน รอบๆ ดูโอโมคือศูนย์รวมร้านค้าแหล่งช้อปปิ้งชั้นนำ

เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของโปรตุเกสในเขตบรากา มีหลักฐานการตั้งถิ่นฐานในศตวรรษที่ 9 ซึ่งเชื่อกันอย่างกว้างขวางว่ากษัตริย์องค์แรกของโปรตุเกส Afonso Henriques เกิดขึ้นที่นี่ในช่วงเวลาดังกล่าว เมืองนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี 2001 จากการเป็นตัวอย่างของเมืองที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีของวิวัฒนาการของการตั้งถิ่นฐานในยุคกลางเข้าสู่เมืองสมัยใหม่

ปอร์โต้ (Porto) เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองในโปรตุเกส และเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางเก่าแก่ของยุโรป ตั้งอยู่ในภาคเหนือของโปรตุเกสที่ปากของแม่น้ำดูว์โร (Duero Hisz) เป็นเมืองท่าที่มีชื่อในด้านไวน์ปอร์โต้ ซึ่งเป็นแหล่งน้ำเมาชั้นดีของคนที่รักในการดื่ม เพราะมี Cave ไวน์ของแต่ละ แบรนด์กระจายไปทั่ว ด้วยปัจจัยเหล่านี้ปอร์โต้จึงได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การ ยูเนสโกในปี ค.ศ. 1996 เมืองนี้แบ่งการท่องเที่ยวเป็นสามส่วนใหญ่ๆ คือ โซนชายฝั่งทะเล ซึ่งสร้างชื่อตอนหน้าร้อนให้กับเมืองนี้ได้อย่างดี โซนเมืองเก่า ซึ่งเป็นที่ตั้งของโบสถ์เก่า, สถานีรถไฟเก่าแก่, ตลาดดั้งเดิมและตึกราบ้านช่องที่บอกถึงความเก่าได้อย่างดี และสำหรับโซนนี้ มีแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญและเป็นที่ที่โรแมนติกมากคือที่ ริมแม่น้ำที่ชื่อว่า The Ribeira ซึ่งมีทิวทัศน์ทั้งในกลางคืนและกลางวัน ส่วนโซนที่สามที่มีแม่น้ำดูว์โรผ่ากลาง คือ โซนเมืองใหม่ หรือ ย่าน Vila Nova de Gala โซนนี้จะเป็นโซนที่สำหรับนักท่องเที่ยวที่ชอบในการดื่ม เพราะเป็นแหล่งผลิตไวน์ปอร์โต้ของทุกยี่ห้อ แล้วแต่เลือกสรรกันไป ซึ่งสองย่านนี้ถูกเชื่อมด้วยสะพานเหล็กที่สูงเฉียดฟ้า และแข็งแกร่ง ซึ่งคนที่สร้างสะพานแห่งนี้มีชื่อว่า Gustave Eiffel เป็นคนเดียวที่สร้างหอไอเฟลในปารีส

ปอร์โต้ (Porto) เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองในโปรตุเกส และเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางเก่าแก่ของยุโรป ตั้งอยู่ในภาคเหนือของโปรตุเกสที่ปากของแม่น้ำดูว์โร (Duero Hisz) เป็นเมืองท่าที่มีชื่อในด้านไวน์ปอร์โต้ ซึ่งเป็นแหล่งน้ำเมาชั้นดีของคนที่รักในการดื่ม เพราะมี Cave ไวน์ของแต่ละ แบรนด์กระจายไปทั่ว ด้วยปัจจัยเหล่านี้ปอร์โต้จึงได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การ ยูเนสโกในปี ค.ศ. 1996 เมืองนี้แบ่งการท่องเที่ยวเป็นสามส่วนใหญ่ๆ คือ โซนชายฝั่งทะเล ซึ่งสร้างชื่อตอนหน้าร้อนให้กับเมืองนี้ได้อย่างดี โซนเมืองเก่า ซึ่งเป็นที่ตั้งของโบสถ์เก่า, สถานีรถไฟเก่าแก่, ตลาดดั้งเดิมและตึกราบ้านช่องที่บอกถึงความเก่าได้อย่างดี และสำหรับโซนนี้ มีแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญและเป็นที่ที่โรแมนติกมากคือที่ ริมแม่น้ำที่ชื่อว่า The Ribeira ซึ่งมีทิวทัศน์ทั้งในกลางคืนและกลางวัน ส่วนโซนที่สามที่มีแม่น้ำดูว์โรผ่ากลาง คือ โซนเมืองใหม่ หรือ ย่าน Vila Nova de Gala โซนนี้จะเป็นโซนที่สำหรับนักท่องเที่ยวที่ชอบในการดื่ม เพราะเป็นแหล่งผลิตไวน์ปอร์โต้ของทุกยี่ห้อ แล้วแต่เลือกสรรกันไป ซึ่งสองย่านนี้ถูกเชื่อมด้วยสะพานเหล็กที่สูงเฉียดฟ้า และแข็งแกร่ง ซึ่งคนที่สร้างสะพานแห่งนี้มีชื่อว่า Gustave Eiffel เป็นคนเดียวที่สร้างหอไอเฟลในปารีส

มีอีกชื่อว่ามหาวิหารแซ ได้ชื่อว่าเป็นมหาวิหารที่เก่าแก่ที่สุดของเมืองปอร์โต้ มีอายุกว่าพันปี โบสถ์แห่งนี้เป็นที่จัดงานอภิเษกสมรสของกษัตริย์ João ที่ 1 บิดาของเจ้าชายเฮนรี่ ผู้บุกเบิกการเดินเรืออันยิ่งใหญ่ของโปรตุเกส สร้างอยู่บนเนินที่สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของเมือง

เป็นเมืองๆ หนึ่งที่ตั้งอยู่ใกล้ๆริมชายฝั่งทางฝั่งตะวันตกของประเทศโปรตุเกส เป็นเมืองที่มีความเจริญรุ่งเรือง คึกคักมีชีวิตชีวา บางครั้งก็ขนานนามเวนิสแห่งโปรตุเกสด้วยเครือข่ายคลองเล็กๆ ที่ตัดผ่านตามเมือง กับบ้านเรือนที่มีสีสันสวยงาม

สถานีรถไฟอเวโร่ Aveiro Stationประกอบไปด้วยอาคารสอง หลัง คือหลังเก่าและหลังใหม่ อาคารหลังเก่าตกแต่งด้วยกระเบื้องสีฟ้า ซึ่งแสดง ถึงประเพณี วัฒนธรรม ของชาวโปรตุเกส แม่น้ำโวลก้าชาวประมง โบสถ์คริสต์และอื่นๆ ส่วนอาคารใหม่เป็นสีขาวทั้งหลังและเป็นอาคารหลักในการให้บริการ ส่วนหลังเก่าไว้สำหรับเยี่ยมชม

เมืองนี้ตั้งอยู่บนเนินเขาเหนือแม่น้ำมอนเดโก (Mondego) ซึ่งสมัยถูกปกครองโดยอาณาจักรโรมันได้รับการเรียกขานว่า เอมีเนียม และได้ถูกยึดครองโดยชาวแขกมัวร์ ในปี ค.ศ.711 และเป็นเมืองที่เชื่อมการค้าระหว่างชาวคริสต์ทางเหนือและชาวมุสลิมทางใต้ จนในปี ค.ศ.1064 กษัตริย์เฟอร์ดินัลที่ 1 แห่งลีออน ได้รบชนะแขกมัวร์และปลดปล่อยเมืองโกอิมบรา

เป็นเมืองระดับเทศบาลใน Leiria District ในพื้นที่โปรตุเกสตอนกลาง ชื่อของเมืองหมายถึงการต่อสู้ (Battle) เมืองนี้ก่อตั้งโดยกษัตริย์ D. João I แห่งประเทศโปรตุเกส เพื่อแสดงความเป็นเกียรติต่อชัยชนะของโปรตุเกสในการรบที่อัลจูบาราตาในปี 1385

โบสถ์แห่งสร้างเพื่อถวายพระแม่มารีตั้งอยู่ใกล้กับสนามรบ ที่พระเจ้าฌูเอาว์ที่ 1 (João I) แห่งโปรตุเกสนำทหารโปรตุเกส รบกับพระเจ้า จอห์นที่ 1 กษัตริย์แคว้นคาสตีล (John I of Castile) ซึ่งมาอ้างสิทธิการครอบ ครองราชย์บัลลังก์และแผ่นดินโปรตุเกส ผ่านราชินีของตน จนมีชัยชนะ ในปีค.ศ.1385 โบสถ์นี้ สร้างโดยพระเจ้าฌูเอาว์ที่1 (João I) เพื่อถวายพระแม่มารีตามคำอธิษฐานขอพรให้ก่อนออกรบ

เป็นเมืองตากอากาศริมชายฝั่งโปรตุเกสในภูมิภาค Oeste และเขต Leiria ในจังหวัด Estremadura หนึ่งในเมืองท่องเที่ยวริมทะเลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในแถบซิลเวอร์โคสต์ ซึ่งมีที่พักตากอากาศ ร้านอาหารทะเล เปิดรองรับนักท่องเที่ยวอย่างคึกคัก

เป็นเมืองระดับเทศบาลในเขต Oeste Subregion ภูมิภาค Centro ในประเทศโปรตุเกส เริ่มโดดเด่นหลังจากกษัตริย์องค์แรกของโปรตุเกส Afonso Henriques ตัดสินใจสร้างโบสถ์เพื่อรำลึกถึงชัยชนะของSantarémจาก Moors ในปี 1147 หลังจากนั้นโบสถ์ได้พัฒนาเป็นอารามAlcobaçaที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่ง ปัจจุบันเป็นเมืองตากอากาศยอดนิยมของประเทศ

เป็นกลุ่มคอมเพล็กซ์ของอารามแบบโรมันคาทอลิคที่ตั้งอยู่ในเมืองอัลโคบาซา อารามแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1153 โดยกษัตริย์โปรตุเกสองค์แรกชื่อ Afonso Henriques และเป็นสถานที่อันสำคัญยิ่งกับสถาบันกษัตริย์โปรตุเกสตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานนับเจ็ดศตวรรษ เป็นอาคารโกธิคแห่งแรกในโปรตุเกสและรวมถึงอาราม Augustinian เก่าแก่ของ Santa Cruz ใน Coimbra เป็นหนึ่งในอารามยุคกลางที่สำคัญที่สุดในโปรตุเกส เนื่องจากความเกี่ยวข้องทางศิลปะวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ ที่นี่ได้รับการจัดในเป็นมรดกโลกของยูเนสโกในปี 1989

เป็นเมืองทางเหนือของลิสบอน ห่างไปประมาณ 140 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของโบสถ์คาทอลิกที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของโลกที่สร้างเพื่ออุทิศให้กับพระแม่มารี ซึ่งพร้อมยินดีต้อนรับผู้แสวงบุญและนักท่องเที่ยวนับล้านจากทั่วทุกมุมโลก โดยเฉพาะในวันแสวงบุญในเดือนพฤษภาคมและตุลาคม

โบสถ์แม่พระฟาติมา (The Lady of Fatima Basilica) ซึ่งเป็นโบสถ์โรมันคาทอลิก ก่อสร้างในปี 1928 – 1953 ชมรูปปั้นพระแม่มารี ที่มีความศักดิ์สิทธิ์และเป็นหนึ่งในหลายเส้นทางของคริสต์ศาสนิกชนในการแสวงบุญ ที่มีความเชื่อว่าพระแม่มารีได้เคยปรากฏตัวให้เด็กน้อย 3 คนได้เห็นเป็นครั้งแรกที่แอบหลบภัยสงครามโลกครั้งที่ 1 และได้บอกกับเด็กทั้งสามคนถึงเหตุผลที่พระองค์ลงมาจากสวรรค์ เพื่อให้ลูเซีย ได้บันทึกไว้ถึงคำทำนายและคำสอนของพระแม่มารี ซึ่งเหตุการณ์ต่างๆที่ลูเซียได้บันทึกไว้ก็ล้วนเป็นความจริงที่ปรากฏขึ้นมาภายหลัง

ชมถ้ำโมด้า (Moeda Cave)ซึ่งถูกค้นพบโดยบังเอิญ เมื่อปีค.ศ.1971 โดยนายพรานสองคนซึ่งกำลังล่าสุนัขจิ้งจอกเป็นผู้ค้นพบ ตัวถ้ำมีความยาวราว350 เมตร และ ลึก 45 เมตรอุณหภูมิในถ้ำเย็นสบายที่ 18 องศาเซลเซียส

เป็นเมืองระดับเทศบาลในภูมิภาค Oeste ตั้งอยู่บนชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ทางตอนใต้ของ Bombarral พื้นที่เมือวตั้งอยู่บนยอดเขาล้อมรอบด้วยกำแพงป้อมปราการ เป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมยุคกลางที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ที่นี่ยังเป็นที่ตั้งของสนามกอล์ฟ Praia D'el Rey ซึ่งเป็นสนามกอล์ฟชั้นนำแห่งหนึ่งของยุโรปอีกด้วย

เป็นเมืองระดับเทศบาลในภูมิภาค Oeste ตั้งอยู่บนชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ทางตอนใต้ของ Bombarral พื้นที่เมือวตั้งอยู่บนยอดเขาล้อมรอบด้วยกำแพงป้อมปราการ เป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมยุคกลางที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ที่นี่ยังเป็นที่ตั้งของสนามกอล์ฟ Praia D'el Rey ซึ่งเป็นสนามกอล์ฟชั้นนำแห่งหนึ่งของยุโรปอีกด้วย

เป็นเมืองและเทศบาลในเขตลิสบอนบนชายฝั่งตะวันตกของโปรตุเกสและเป็นส่วนหนึ่งของการรวมตัวกันในเมืองของอนุภูมิภาคลิสบอน ที่นี่รู้จักกันดีในฐานะเป็นเมืองที่ตั้งของพระราชวังมาฟราที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

เป็นพระราชวังอันสุดยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศโปรตุเกส มีอาณาเขตกว้างขวางกว่า 40,000 ตารางเมตร เป็นหนึ่งในพระราชวังของประเทศที่มีเนื้อที่กว้างขวางที่สุด ที่นี่ก่อสร้างขึ้นในปี 1717 โดยพระราชประสงค์ของกษัตริย์ João V เพื่อเฉลิมฉลองการเกิดพระโอรสองค์แรกของกษัตริย์ดังกล่าว สถาปัตยกรรมที่ท่วมท้นระหว่างบาโรคและอิตาเลี่ยนนีโอคลาสสิค รวมถึงประตูมากกว่า 5,000 ประตูหน้าต่าง 2500 ห้องห้อง 880 ห้องเสาหิน 154 แห่งลาน 29 แห่ง ที่นี่ถูกรองรับเป็นหนึ่งในอนุสรณ์แห่งชาติเมื่อปี 1910 และถูกใช้รองรับเป็นที่ประกอบราชพิธีต่างๆ มากมาย

เป็นอีกหนึ่งเมืองตากอากาศยอดนิยมของนักท่องเที่ยว และยังเป็นที่ตั้งของพระราชวังที่สวยงาม ที่ได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโก้ให้เป็นมรดกโลกอีกด้วย ความร่มรื่นของเขตอุทยานเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจในวันหยุดของชาวเมือง

พระราชวังยุคกลางที่ได้รับการ อนุรักษ์ไว้อย่างดีที่สุดในโปรตุเกสและเป็นที่โปรดปรานของขุนนางชาวโปรตุเกส การตกแต่งภายนอกแบบโกธิกที่เรียบง่ายของพระราชวัง

เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์และแลนด์มาร์คสำคัญของเมืองลิสบอน หนึ่งในมรดกโลกของยูเนส สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 19 โดยกษัตริย์เฟอร์ดินานด์ที่สอง มีจุดประสงค์เพื่อสร้างเป็นพระราชวังฤดูร้อน จึงสร้างพระราชวังเหนือยอดเขาเมืองซิงตรา มีสถาปัตยกรรมที่สวยงามสไตล์ “จิตนิยม” การตกแต่งจะสะท้อนออกมาในงานศิลปะแบบภาพวาด ดนตรี และวรรณกรรม พระเจ้าเฟอร์ดินานต้องการตกแต่งพระราชวังให้คล้ายกับโรงละครโอเปราห์ แต่สถาปัตยกรรมนั้นประกอบด้วยศิลปะในหลายรูปแบบ ทั้งอาคารโดมคล้ายกับสุเหร่าของอิสลาม หอนาฬิกาประจำวัง และสีสันที่ถูกแต่งแต้มขึ้น โดยใช้สีแดงกับสีเหลืองเป็นหลัก

เป็นจุดที่เป็นส่วนตะวันตกสุดของทวีปยุโรป เป็นที่ที่ มีแผ่นดินเป็นที่สุดท้าย ก่อนเป็นมหาสมุทรแอตแลนติค

เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศโปรตุเกส ตั้งอยู่ทิศตะวันตกของประเทศ ริมชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของคาบสมุทรไอบีเรีย การที่ลิสบอนตั้งอยู่ทางใต้ของทวีปยุโรปและติดกับมหาสมุทร จึงได้รับอิทธิพลจากกระแสน้ำกัลฟ์สตรีม ทำให้ลิสบอนเป็นเมืองหลวงที่มีภูมิอากาศอบอุ่นที่สุดในยุโรป

เมืองแอวูรา เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งทางตอนกลางของประเทศโปรตุเกส แอวูราได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกของยูเนสโก เนื่องจากตัวเมืองเก่าได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีมีกำแพงเมืองยุคกลางโอบล้อมเมืองเก่า และมีสิ่งก่อสร้างจำนวนมาก ซึ่งมีอายุย้อนไปได้ถึงยุคทางประวัติศาสตร์หลายยุค

เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศโปรตุเกส ตั้งอยู่ทิศตะวันตกของประเทศ ริมชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของคาบสมุทรไอบีเรีย การที่ลิสบอนตั้งอยู่ทางใต้ของทวีปยุโรปและติดกับมหาสมุทร จึงได้รับอิทธิพลจากกระแสน้ำกัลฟ์สตรีม ทำให้ลิสบอนเป็นเมืองหลวงที่มีภูมิอากาศอบอุ่นที่สุดในยุโรป

ที่นี่เป็นถนนสายช้อปปิ้งที่สร้างในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เป็นถนนที่เชื่อมจากเขตเมืองเก่าผ่าใจกลางเมืองไปสุดทางที่จัตุรัสมาร์ เกส เดอ ปอมบาล ที่มีอนุสาวรีย์ของมาร์เกส เดอ ปอมบาล ยืนโดดเด่นเป็นสง่าอยู่บนเสาสูง อิสระให้ท่านได้ช้อปปิ้งสินค้าชื่อดังมากมาย อาทิ LOUIS VUITTON, GUCCI, LOEWE, YSL, ETC. หรือจะเลือกซื้อของฝากของที่ระลึกที่วางขายเรียงรายบนถนนช้อปปิ้งแห่งนี้

อนุสาวรีย์ดิสคัฟเวอรี่ สร้างขึ้นในปี ค.ศ.1960เพื่อฉลองการครบ 500 ปี แห่งการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายเฮนรี่ เดอะเนวิเกเตอร์

ตั้งอยู่ในเบเลม กรุงลิสบอน เป็นแลนมาร์คของเมือง ที่สามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวได้เป็นจำนวนมากที่มาท่องเที่ยวในประเทศโปรตุเกส หอคอยแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อปีค.ศ.1515-152เป็นจุดเริ่มต้นของการเดินเรือออกไปสำรวจ และค้นพบโลกของ วาสโก ดากามา นักเดินเรือชาวโปรตุเกส เป็นอีกหนึ่งสถาปัตยกรรมแบบมานูเอลไลน์ที่สวยงาม รูปแบบของหอคอยเป็นศิลปะแบบเรอเนสซองซ์ ซึ่งแต่ครั้งอดีต หอหอยแห่งนี้ทำหน้าที่เป็นประภาคาร และป้อมปราการที่คอยปกป้องเขตเบเลม

เป็นวิหารที่ที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ วาสโกดากามา ที่เดินทางสู่อินเดียเป็นผลสำเร็จ ในปี ค.ศ.1498 จัดเป็นผลงานอันเยี่ยมยอดของงานสถาปัตยกรรมที่เรียกกันว่ามานูเอลไลน์ (Manueline) ใช้เวลาก่อสร้างทั้งสิ้นถึง 70 ปี จึงแล้วเสร็จสมบูรณ์ และได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโก้ว่าให้เป็นมรดกโลก

เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ตั้งอยู่ 7 กิโลเมตรห่างจากใจกลางเมืองลิสบอน เมืองหลวงของโปรตุเกส เป็นประตูระหว่างประเทศหลักของการเข้าสู่ประเทศโปรตุเกส

เป็นท่าอากาศยานประจำประเทศตุรกี อยู่ห่างจากตัวเมืองอิสตันบูลเพียง 20 กิโลเมตร เปิดให้บริการครั้งแรกในปี 1912 ในฐานะเป็นสนามบินของกองทัพก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นสนามบินพลเรือนในเวลาต่อมา เดิมมีชื่อว่าท่าอากาศยาน Yeşilköy ในปี 1980 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นท่าอากาศยานอิสตันบูลอตาเติร์ก เพื่อเป็นเกียรติแก่ Mustafa Kemal Atatürk ประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐตุรกี

เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย