
เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย


.jpg)
เป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน เมืองนี้เคยเป็นศูนย์กลางสำคัญบนเส้นทางสายไหมในช่วงราชวงศ์ถังของจีนและพัฒนาชื่อเสียงในฐานะศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและการค้าชั้นนำในช่วง ราชวงศ์ชิงในศตวรรษที่ 19
.jpg)
เป็นเมืองระดับมณฑลโดยตรงภายใต้เขตปกครองของเขตปกครองตนเองซินเจียอุยกูร์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขตปกครองตนเองซินเจียง และทางตะวันตกเฉียงใต้ของลุ่มน้ำจุงกา ชื่อของเมืองนี้มาจากภาษามองโกเลียหมายถึงความเย็น จากเรื่องเล่าของทหารมองโกเลียที่เคยมาที่นี่ในช่วงฤดูหนาว

แกรนด์แคนยอนตู๋ซานจื่อ ความมหัศจรรย์ทางธรณีวิทยาที่ได้รับการขนานนามว่าเป็น "ระเบียงภาพวาดร่องรอยหิมะละลาย" ตั้งอยู่บนเส้นทางถนนสายกู๋ตูอันโด่งดังในมณฑลซินเจียง จุดเด่นอยู่ที่หน้าผาสูงชันที่ถูกน้ำจากหิมะบนเทือกเขาเทียนซานกัดเซาะมานานนับล้านปี จนเกิดเป็นริ้วลายเส้นลึกที่คมชัดและซับซ้อนดูแปลกตาเหมือนงานประติมากรรมตามธรรมชาติขนาดมหึมา ภายในอุทยานยังมีกิจกรรมท้าทายความสูงอย่างสะพานกระจกใสที่ทอดข้ามหุบเขาลึกกว่าร้อยเมตร และชิงช้าขอบหน้าผาที่เปิดโอกาสให้คุณได้สัมผัสทัศนียภาพอันเวิ้งว้างและยิ่งใหญ่ของหุบเขาและสายน้ำเบื้องล่างได้อย่างเต็มตา

สะพานกระจกบนเขาเทียนเหมินซาน มีระยะทางอันหวาดผวาอยู่ที่ 60 เมตร ล้อมรอบผาสูงชัน ความกว้างของ สะพานกระจก วัดจากขอบผาได้ 3 ฟุต มีความหนา 2.5 นิ้ว ถือเป็นการท้าทายนักท่องเที่ยวที่อยากมาสัมผัสทิวทัศน์อันงดงามบน เขาเทียนเหมินซาน มีกฏอยู่ว่าผู้มาเยือน สะพานกระจก ต้องสวมผ้าหุ้มรองเท้าขณะเดิน สันนิษฐานว่าน่าจะช่วยลดความสกปรก ง่ายต่อการทำความสะอาด

ที่นี่เป็นตลาดนัดที่เน้นขายสินค้าพื้นเมืองของชนเผ่าเวอูเออ อย่างผ้าไหม พรมเปอร์เซีย มีดเหล็กซินเจียง ผ้าพันคอ และอื่นๆ นอกจากนี้ภายในก็มีร้านของกินให้เลือกซื้อเลือกชิมมากมาย โดยเฉพาะแตงฮามี ซึ่งเป็นผลไม้ขึ้นชื่อของที่นี่
.jpg)
เมืองโบเล่อ เมืองเล็กแสนสงบใกล้ทะเลสาบไซลี่มู่รายล้อมด้วยทุ่งหญ้าและขุนเขา สัมผัสบรรยากาศธรรมชาติแบบซินเจียงแท้ ๆ

ทะเลสาบไซหลี่มู่ ได้รับการขนานนามว่าเป็น "หยดน้ำตาหยดสุดท้ายของมหาสมุทรแอตแลนติก" เนื่องจากเป็นจุดสุดท้ายที่มวลอากาศชื้นจากมหาสมุทรแอตแลนติกเดินทางมาถึง ส่งผลให้เกิดทะเลสาบน้ำจืดบนภูเขาสูงที่มีความใสสะอาดและมีสีน้ำเงินเข้มราวกับอัญมณีล้ำค่า ท่ามกลางอ้อมกอดของเทือกเขาเทียนซานอันยิ่งใหญ่ ในฤดูร้อนคุณจะได้เห็นทุ่งดอกไม้ป่าสีสันสดใสบานสะพรั่งริมชายฝั่งตัดกับยอดเขาหิมะ ส่วนในฤดูหนาวพื้นน้ำจะกลายเป็นแผ่นน้ำแข็งสีน้ำเงินใสที่เผยให้เห็นฟองอากาศมหัศจรรย์อยู่เบื้องล่าง นอกจากนี้ยังมีปรากฏการณ์ น้ำแข็งสีน้ำเงิน ที่ทะเลสาบไซหลี่มู่ คือประติมากรรมทางธรรมชาติที่หาชมได้ยากและงดงามราวกับหลุดออกมาจากโลกในเทพนิยาย โดยในช่วงฤดูหนาวจัด น้ำในทะเลสาบที่มีความบริสุทธิ์สูงจะจับตัวเป็นน้ำแข็งหนาแน่นจนเกิดการดูดซับแสงสีแดงและสะท้อนเพียงแสงสีน้ำเงินเข้มออกมา ทำให้เกิดเป็นผลึกสีฟ้าครามที่ใสกระจ่างราวกับคริสตัลยักษ์วางเรียงรายอยู่ทั่วชายฝั่ง
.png)

สะพานขึงขนาดใหญ่ที่ทอดข้ามหุบเขาในเขตซินเจียง หนึ่งในแลนด์มาร์คสำคัญบนเส้นทางสาย G30 ได้รับฉายาว่า “ประตูสู่เทือกเขาเทียนซาน”
.jpg)
เมืองนาราถีคือเขตทุ่งหญ้าอันอุดมสมบูรณ์บนเขตที่ราบสูงที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของจีน (Narat Grassland) อยู่ระหว่างกลางเทือกเขา
.jpg)
.jpg)

แลนด์มาร์คสำคัญของเมืองอี๋หนิง สร้างขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1934 โดยออกแบบเป็นผังรูปดาว 6 แฉก ภายในเต็มไปด้วยบ้านสไตล์ซินเจียงสีสันสดใส โดดเด่นด้วยผนังสีฟ้า หลังคาสีชมพู และสวนดอกไม้ที่สวยงาม ให้บรรยากาศราวกับเมืองในเทพนิยาย ที่นี่สะท้อนความหลากหลายทางวัฒนธรรมของชาวอุยกูร์ คาซัค หุย และรัสเซีย
.jpg)
เป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน เมืองนี้เคยเป็นศูนย์กลางสำคัญบนเส้นทางสายไหมในช่วงราชวงศ์ถังของจีนและพัฒนาชื่อเสียงในฐานะศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและการค้าชั้นนำในช่วง ราชวงศ์ชิงในศตวรรษที่ 19

ที่นี่เป็นตลาดนัดที่เน้นขายสินค้าพื้นเมืองของชนเผ่าเวอูเออ อย่างผ้าไหม พรมเปอร์เซีย มีดเหล็กซินเจียง ผ้าพันคอ และอื่นๆ นอกจากนี้ภายในก็มีร้านของกินให้เลือกซื้อเลือกชิมมากมาย โดยเฉพาะแตงฮามี ซึ่งเป็นผลไม้ขึ้นชื่อของที่นี่
-min.jpg)
เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการเมืองอู่หลู่หมู่ฉี เมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของตัวเมืองประมาณ 16 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 1,200 เอเคอร์ สามารถรองรับเครื่องบินได้มากกว่า 30 ลำ


เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย