
เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย


เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นในสมัยสงครามระหว่างรัฐ (จ้านกั๋วก่อนคริสต์กาล 403-221 ปี) อย่างไรก็ตามประวัติศาสตร์ของพื้นที่อันเป็นที่ตั้งของลั่วหยางนี้มีมาก่อนหน้านั้นยาวนานมานับพัน ๆ ปี เนื่องจากตั้งอยู่ในเขตพื้นที่การดำรงชีพและการปกครองของบรรพบุรุษชาวจีนมาตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ โดยพื้นที่อันเป็นเมืองลั่วหยางในปัจจุบันก็ปรากฎหลักฐานทางประวัติศาสตร์มากมาย

ถ้ำหินหลงเหมิน มีอายุราว 1,500 ปี เริ่มก่อสร้างในรัชสมัยเว่ยเหนือ ค.ศ. 494 ใช้ระยะเวลาในการก่อสร้าง บูรณะ และต่อเติมยาวนานถึง 400 กว่าปีจนถึงยุคราชวงค์ถังและซ่ง มีความยาวตั้งแต่เหนือจรดใต้ประมาณ 1 กิโลเมตร ปัจจุบันยังคงหลงเหลือถ้ำผาแกะสลักอยู่จำนวน 2,100 กว่าคูหา โพรงแท่นบูชา 2,345 ช่อง ศิลาจารึกสลักอักษรจีนและหมายเหตุบันทึกต่างๆ อีก 3,600 กว่าหลัก รวมถึงเจดีย์พุทธ 50 กว่าแห่ง พระพุทธรูปสลักมากกว่า 100,000 องค์

เป็นศาลที่ตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองลั่วหยาง ภายในบริเวณมีรูปปั้นกวนอูแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ในสมัยสามก๊ก(ค.ศ.220-265) ผู้ซึ่งได้รับสมญานามให้เป็นถึงมหาเทพแห่งความจงรักภักดี คุณธรรมและความกล้าหาญของชาวจีน อีกทั้งยังเป็นที่ฝังศีรษะของกวนอูซึ่งโจโฉเป็นผู้ที่จัดพิธีฝังให้อย่างสมเกียรติ
.jpg)
เป็นรถไฟความเร็วสูงที่บริหารงานโดยการรถไฟจีน มีความเร็วสูงสุดประมาณ 300 กิโลเมตร/ชั่วโมง การออกแบบระบบรถไฟความเร็วสูงทั้งหมดได้ถูกออกแบบมาจากต่างประเทศ ใช้สำหรับการเดินทางที่รวดเร็วระหว่างเมือง ปัจจุบันจีนมีแบบรถไฟความเร็วสูงต่างๆ มากมาย ใช้งานไปตามแต่ละสภาพภูมิประเทศ และเศรษฐกิจ
เป็นเมืองเอกของมณฑลกานซู่ มณฑลทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นจุดผ่านของเส้นทางสายไหมอันลือชื่อ เป็นเมืองอุตสาหกรรมปิโตรเลี่ยมและเครื่องจักรกลหนัก ในสมัยโบราณเคยเป็นถิ่นที่อยู่ของพวกซีหยง
เปป็นสะพานเหล็กแม่น้ำหวงเหอของเมืองหลันโจว ชาวบ้านเรียกกันว่าสะพานที่ 1 แม่น้ำหวงเหอ สะพานเหล็กเดิมสร้างในสมัยราชวงศ์หมิง ในปี ค.ศ. 1368-1398 สร้างเป็นเรือขนาดใหญ่ 24 ลำติดต่อกัน ถึงฤดูหนาวก็จะรื้อออก พอถึงหน้าร้อนก็จะต่อขึ้นมาใหม่ เป็นสะพานที่เชื่อมระเบียงแม่น้ำหวงเหอ มณฑลชิงไห่ และมณฑลหนิงเซี๊ยะ เป็นหัวใจของเส้นทางสายไหม

อนุสาวรีย์มารดาแม่น้ำเหลือง หรือ หวงเหอหมู่ชิง เป็นรูปนอนตะแคง ศอกดันศีรษะหันมองลูกน้อยที่นอนอิงแอบอยู่ข้างๆ มารดา สายตาที่นางมองดูลูกน้อยนั้น เป็นแววตาที่ช่างอบอุ่นด้วยความรักเป็นที่สุด
.jpg)
เป็นรถไฟความเร็วสูงที่บริหารงานโดยการรถไฟจีน มีความเร็วสูงสุดประมาณ 300 กิโลเมตร/ชั่วโมง การออกแบบระบบรถไฟความเร็วสูงทั้งหมดได้ถูกออกแบบมาจากต่างประเทศ ใช้สำหรับการเดินทางที่รวดเร็วระหว่างเมือง ปัจจุบันจีนมีแบบรถไฟความเร็วสูงต่างๆ มากมาย ใช้งานไปตามแต่ละสภาพภูมิประเทศ และเศรษฐกิจ

เมืองจางเย่ เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมอันยาวนาน มีอุทยานเขตภูมิทัศน์จางเย่ฉีเหลียนซานตันเสียตี้เม่า หรือภูเขาสายรุ้ง จัดเป็นหนึ่งในภูมิทัศน์มหัศจรรย์ของจีนอันงดงามแปลกตา ตั้งอยู่ในเขตภูเขาฉีเหลียนซาน จากตัวเมืองจางเย่ 40 กม.

จัดเป็นหนึ่งในภูมิทัศน์มหัศจรรย์ของจีนอันงดงามแปลกตา ตั้งอยู่ในเขตภูเขาฉีเหลียนซาน จากตัวเมืองจางเย่ไปทางตะวันตก 40 กิโลเมตร ครอบคลุมอาณาบริเวณกว้างขวางถึง 300 ตร.กม. ตั้งอยู่บนระดับความสูง 2,000-3,800 เมตรจากระดับน้ำทะเล ในทางธรณีวิทยาสันนิษฐานว่ามีอายุมานานกว่า 2 ล้านปี ผ่านการกัดกร่อนของธรรมชาติ สายลม แสงแดด และความแห้งแล้งของภูมิประเทศ เผยให้เห็นถึงชั้นของแร่ธาตุใต้ดิน ที่บ้างเป็นริ้วเลื่อมลายหลากสีสันพาดผ่านทั้งเนินภูแลซับซ้อน ดูสวยงามน่าชม

เป็นพื้นที่กำแพงเมืองจีนแห่งทิศตะวันตกที่ตั้งอยู่ใกล้เมืองเจียอวี้กวน มณฑลกานซู่ โดยด่านเจียอวี้กวนนี้เริ่มสร้างเมื่อปี 1372 เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองจีนอันยิ่งใหญ่ที่มีความยาวนับสองหมื่นกิโลเมตร หรือที่รู้จักกันดีในนาม “กำแพงหมื่นลี้” ซึ่งเป็นสิ่งปลูกสร้างด้วยมือของมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่จนได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์แห่งโลกยุคกลาง

เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลกานซู ทางภาคตะวันตกของจีน เป็นเมืองวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงของจีน ในฐานะเป็นหนึ่งในเมืองที่ตั้งอยู่ในเส้นทางสายไหม และเป็นแหล่งบรรจบที่มีความสำคัญของอารยธรรมจีนกับอารยธรรมตะวันตกที่สำคัญ

เป็นถ้ำที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองตุนหวง มณฑลกานซู่ ในอดีตเป็นหนึ่งในจุดค้าขายและแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมที่สำคัญในเส้นทางสายไหม ทางด้านหน้าออกแบบเป็นเสมือนวัดจีนที่มีความสวยงาม ส่วนภายในถ้ำงดงามด้วยพุทธศิลป์จีนทั้งพระพุทธรูป และจิตรกรรมฝาผนังแบบต่างๆ จากการเป็นสถานที่สำคัญทั้งของจีนและมองโกลในมิติประวัติศาสตร์ที่มีอายุกว่า 1,000 ปี ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเป็นที่เรียบร้อย

เป็นตลาดกลางคืนขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองตุนหวง ชื่อของตลาดมาจากชื่อของเมืองในอดีต โดยคำว่าซาโจว (沙洲) มีความหมายว่าเนินทราย ปัจจุบันตลาดแห่งนี้จะมีทั้งร้านอาหารกลางแจ้ง ร้านนั่งชิลล์ และร้านจำหน่ายของที่ระลึกต่างๆ จำนวนมาก โดยเฉพาะของที่ระลึกจากเส้นทางสายไหม อาทิเช่น ผ้าพันคอไหม น้ำเต้า งานหัตถกรรม ภาพวาดจีน ขนม และอื่นๆ มากมาย

แหล่งท่องเที่ยวสำคัญบนเส้นทางสายไหม เนินทรายครวญ หรือ หรือที่ในอดีตสมัยราชวงศ์ฮั่นมีชื่อว่า เนินซาเจี่ยว และเนินทรายเทพ เป็นกลุ่มของเนินทรายที่มีความยาวราว 40 กิโลเมตร จากทิศตะวันตก ณ หุบเขาตั่งเหอไปจรดยังตะวันออกที่ถ้ำหินสลักม่อเกา และมีความกว้างจากทิศเหนือจรดทิศใต้ราว 20 กิโลเมตร โดยยอดที่สูงที่สุดของเนินทรายครวญแห่งนี้นั้นมีความสูงจากระดับน้ำทะเลถึง 1,715 เมตร

ขี่อูฐ สู่เนินทรายอันกว้างใหญ่สุดตาเพื่อรอชม พระอาทิตย์ทอแสงยามเช้า แสงทองยามเช้าสาดสู่ทะเลทราย เป็นบรรยากาศยามเช้าที่คุณจะประทับใจมิรู้ลืม

เป็นสระน้ำที่ผุดขึ้นมาจากใต้ดินเสมือนเป็นโอเอซิสกลางทะเลทราย เดิมสระน้ำนี้มีชื่อว่า ซาจิ่ง ที่แปลได้ว่า “บ่อน้ำกลางทะเลทราย” มีพื้นที่ประมาณ 6 ไร่ ลึกโดยเฉลี่ย 3 เมตร น้ำในสระใสจนสะท้อนแสงได้ราวกับกระจก ความมหัศจรรย์ของสระน้ำแห่งนี้คือ ถึงแม้จะอยู่กลางทะเลทราย แต่ทว่าน้ำในสระไม่เคยเหือดแห้งหายไปเลย

เป็นเมืองๆ หนึ่งที่ตั้งอยู่ในมณฑลกานซู ประเทศจีน ในอดีตเป็นชื่อของสถานีไปรษณีย์ในพื้นที่ในสมัยโบราณ ในปี 1958 กระทรวงรถไฟแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนได้จัดตั้งสถานีรถไฟขึ้น ณ สถานที่แห่งนี้และเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองในปี 1962
.jpg)
เป็นรถไฟความเร็วสูงที่บริหารงานโดยการรถไฟจีน มีความเร็วสูงสุดประมาณ 300 กิโลเมตร/ชั่วโมง การออกแบบระบบรถไฟความเร็วสูงทั้งหมดได้ถูกออกแบบมาจากต่างประเทศ ใช้สำหรับการเดินทางที่รวดเร็วระหว่างเมือง ปัจจุบันจีนมีแบบรถไฟความเร็วสูงต่างๆ มากมาย ใช้งานไปตามแต่ละสภาพภูมิประเทศ และเศรษฐกิจ
.jpg)
เป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน เมืองนี้เคยเป็นศูนย์กลางสำคัญบนเส้นทางสายไหมในช่วงราชวงศ์ถังของจีนและพัฒนาชื่อเสียงในฐานะศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและการค้าชั้นนำในช่วง ราชวงศ์ชิงในศตวรรษที่ 19

เป็นพื้นที่เทือกเขาที่ตั้งอยูในตอนกลางของมณฑลซินเกียง ตั้งอยู่ทางทิศเหนือและทิศตะวันตกของทะเลทรายทากลามากัน โดยเทือกเขาเทียนซานนั้นทอดยาวผ่านประเทศจีนตะวันตกและทอดยาวลงไปในคาซัคสถาน และคีร์กีซสถาน เป็นระยะทางกว่า 1,700 กิโลเมตร เป็นหนึ่งในเทือกเขาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียกลาง
.jpg)
เป็นทะเลสาบที่ตั้งอยู่ในเขตซินเจียงทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ชื่อภาษาจีนมีความหมายว่า "ทะเลสาบสวรรค์" ทะเลสาบนี้อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 1,907 เมตร ครอบคลุมพื้นที่ 4.9 ตารางกิโลเมตร มีจุดลึกที่สุดที่105 เมตร

ตั้งอยู่บนเขาหงกวง ทางตอนเหนือของเมืองอูลูมู่ฉี หนึ่งในวัดพุทธแบบฮั่นที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจีน วัดแห่งนี้โดดเด่นด้วยสถาปัตยกรรมแบบพุทธศาสนานิกายฮั่นอันงดงาม สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2002 และแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2010 ใช้เวลาก่อสร้างยาวนานถึง 8 ปี ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปองค์ใหญ่สีทองอร่าม ตั้งตระหง่านอย่างสง่างาม

ที่นี่เป็นตลาดนัดที่เน้นขายสินค้าพื้นเมืองของชนเผ่าเวอูเออ อย่างผ้าไหม พรมเปอร์เซีย มีดเหล็กซินเจียง ผ้าพันคอ และอื่นๆ นอกจากนี้ภายในก็มีร้านของกินให้เลือกซื้อเลือกชิมมากมาย โดยเฉพาะแตงฮามี ซึ่งเป็นผลไม้ขึ้นชื่อของที่นี่
-min.jpg)
เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการเมืองอู่หลู่หมู่ฉี เมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของตัวเมืองประมาณ 16 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 1,200 เอเคอร์ สามารถรองรับเครื่องบินได้มากกว่า 30 ลำ


เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย