
เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย

.jpg)
หมู่บ้านซานเสียเหรินเจีย Longjinxi Village เป็นหมู่บ้านของชาวถู่เจีย ชนกลุ่มน้อยของจีนที่อาศัยอยู่บนภูเขาริมแม่น้ำแยงซีเกียง อีกทั้งบริเวณใกล้กันยังมีลำธารเล็กๆ ที่ไหลมาจากน้ำตกมังกรเหลืองซึ่งอยู่ลึกเข้าไปด้านใน ทำให้มีสภาพพื้นที่เป็นป่าที่ร่มรื่นชุ่มชื้นตลอดทั้งปี

เป็นเมืองๆ หนึ่งที่ตั้งอยู่ในมณฑลหูเป่ย อยู่ห่างจากเมืองอู่ฮั่นไปทางตะวันตกประมาณ 210 กิโลเมตร สถาปนาโดยจักรพรรดิเจียจิ้งในยุคราชวงศ์หมิง ที่นี่เป็นที่รู้จักในฐานะเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมชู ซึ่งเป็นวัฒนธรรมหนึ่งที่มีชื่อของจีน

สถานที่ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและหมู่บ้านโบราณที่ตั้งอยู่ในเมืองจงเซียง มณฑลหูเป่ย ประเทศจีน

เป็นเมืองเอกและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของมณฑลหูเป่ย (Hubei) ด้วยพื้นที่ 8,467.11 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 8 ล้านคน อยู่ตอนกลางของประเทศจีน หากเหนือจะลงใต้ หรือ ใต้จะขึ้นเหนือ ก็ต้องผ่านอู่ฮั่น ซึ่งมีประวัติยาวนานกว่า 3,500 ปี และเป็นเส้นทางผ่านของแม่น้ำหลักสองสาย คือแม่น้ำแยงซีเกียง และแม่น้ำฮั่นซุย

ตั้งอยู่ในเขตเจียงอาน เมืองอู่ฮั่น เป็นวัดเก่าแก่ที่มีเสน่ห์โดดเด่นด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมอันเป็นเอกลักษณ์ จนได้รับการยกย่องให้เป็น "สิ่งมหัศจรรย์ที่สุดของวัดพุทธจีน"


มีอีกชื่อว่าสะพานฉางเจียง เป็นสะพานข้ามแม่น้ำแยงซีเกียงแห่งแรกในอู่ฮั่น ซึ่งสะพานข้ามแม่น้ำแยงซีเกียงของอู่ฮั่น มีทั้งหมด 7 สะพาน และ 1 อุโมงค์ สำหรับใช้ข้ามแม่น้ำสายยักษ์ สะพานนี้ถือเป็น สะพานข้ามแม่น้ำแยงซีเกียง แห่งแรกของ อู่ฮั่น ที่ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1957 เพื่อใช้ข้ามแม่น้ำระหว่างภูเขางูและภูเขาเต่า มีความยาวกว่า 1,680 เมตร เป็นสะพานสองชั้น ชั้นบนเป็นถนน 4 เลน ชั้นล่างเป็นทางรถไฟรางคู่

ที่นี่เป็นซอยเล็กๆ ตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง และได้ชื่อเรียกนี้เนื่องจากเป็นซอยข้างเทศบาลเมื่อสมัยราชวงศ์ชิง มีความยาวประมาณ 150 เมตร ปัจจุบันตั้งอยู่ในย่านคึกคักที่สุดของเขตอู่ชาง เมืองอู่ฮั่น ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็น "ซอยอาหารเช้าอันดับหนึ่ง" มีอาหารขายทั้งวันตั้งแต่ 6 โมงเช้า

วัดกุยหยวน ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ 1 ใน 4 ที่ยิ่งใหญ่ของเมือง อู๋ฮั่น สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิงถึงราชวงศ์ชิง มีอายุราว 300 กว่าปี ภายในวัดเป็นที่ประดิษฐานพระโพธิสัตว์กวนอิมและพระอรหันต์ 500 องค์ที่ปั้นจากดินฉาบด้วยสีทอง เป็นวัดที่คนมานิยมมากราบไหว้

ถนนหลีหวงผี(Li Huang PiRoad) อยู่ในเขตเจียงอั้นของนครอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย มีระยะทางยาว604 เมตร สร้างขึ้นเมื่อปี 1900 (ปีที่ 26 สมัยกวางซวี่ ของราชวงศ์ชิง) สมัยนั้นมีชื่อว่า หวงผีลู่ หรือถนนหวงผี เนื่องจากหลี หยวนหง ผู้ที่เคยเป็นประธานาธิบดีของสาธารณรัฐจีนสองสมัย เป็นคนหวงผีดังนั้น เมื่อปี 1946 ทางการจีนจึงเปลี่ยนชื่อของถนนสายนี้เป็นถนนหลีหวงผีแล้ว ปี 1997 ฝ่ายบริหารเขตเจียงอั้นได้จัดให้ถนนนี้เป็นพิพิธภัณฑ์ตามถนน


เป็นถนนคนเดินที่ซึ่งรวมสินค้าไว้มากมาย ให้ท่านเลือกซื้อสินค้าหลากหลาย และสินค้าพื้นเมืองในราคาถูกใจ

ให้ท่านสัมผัสประสบการณ์ ล่องเรือแม่น้ำแยงซีเกียง ชมวิวสองข้างทางที่มีความงดงามเหนือจินตนาการ

.jpg)
ศูนย์กลางธุรกิจดั้งเดิมที่มีความคึกคัก เต็มไปด้วยห้างสรรพสินค้า ของที่ระลึก ร้านอาหารมากมาย เดินทางสะดวกใกล้จัตุรัส Yilingเหมาะสำหรับการช้อปปิ้งและหาของกินพื้นเมือง ของอี้ชาง

เป็นอุทยานท่องเที่ยวระดับ 4A ของจีน ที่เป็นจุดชมวิวที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแยงซีเกียง ซี่งเป็นช่วงที่แม่น้ำแยงซีเกียงไหล่ผ่านช่องแคบซีหลิงเสียที่ได้ชื่อว่าเป็นช่องแคบที่มีทัศนียภาพสวยงาม ที่นี่มีจุชมวิวแม่น้ำและมุมถ่ายรูปสวย ๆ หลายจุด ภายในสวนมีรูปปั้นของแม่ทัพเตียวหุยแม่ทัพผูโด่งดังในวรรณกรรมสามก๊ก มีรูปปั้นของสามกวีดังในยุคราชวงศ์ถังที่ตั้งอยู่ภายในถ้ำริมแม่น้ำ เล่ากันว่ากวีทั้งสามเคยแวะมาเที่ยวและพบปะกันโดยบังเอิญบริเวณนี้ จนกลายเป็นที่มาของชื่อของอุทยาน ซันโหย่วต้ง

บ้านเกิดกวี ซวีหยวน ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ และวรรณกรรมของจีน บ้านเกิดของซวีหยวน อยู่ที่ช่องเขาซีหลิงแห่งแม่น้ำแยงซี ในอำเภอจื่อกุย จังหวัดอี๋ซาง มณฑณทูลหูเปีย 2000 กว่าปีที่ผ่านมา มีการรำลึกถึงช่วีหยวหยวนกลายเป็นวัฒนธรรรมที่แพร่หลาย คือ เทศกาลไหว้ป๊ะจ่าง เทศกาลแข่งเรือมังกร ที่ได้สืบทอดมานับพันปี


เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย