
เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย

.jpg)
หมู่บ้านซานเสียเหรินเจีย Longjinxi Village เป็นหมู่บ้านของชาวถู่เจีย ชนกลุ่มน้อยของจีนที่อาศัยอยู่บนภูเขาริมแม่น้ำแยงซีเกียง อีกทั้งบริเวณใกล้กันยังมีลำธารเล็กๆ ที่ไหลมาจากน้ำตกมังกรเหลืองซึ่งอยู่ลึกเข้าไปด้านใน ทำให้มีสภาพพื้นที่เป็นป่าที่ร่มรื่นชุ่มชื้นตลอดทั้งปี

เป็นอุทยานท่องเที่ยวระดับ 4A ของจีน ที่เป็นจุดชมวิวที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแยงซีเกียง ซี่งเป็นช่วงที่แม่น้ำแยงซีเกียงไหล่ผ่านช่องแคบซีหลิงเสียที่ได้ชื่อว่าเป็นช่องแคบที่มีทัศนียภาพสวยงาม ที่นี่มีจุชมวิวแม่น้ำและมุมถ่ายรูปสวย ๆ หลายจุด ภายในสวนมีรูปปั้นของแม่ทัพเตียวหุยแม่ทัพผูโด่งดังในวรรณกรรมสามก๊ก มีรูปปั้นของสามกวีดังในยุคราชวงศ์ถังที่ตั้งอยู่ภายในถ้ำริมแม่น้ำ เล่ากันว่ากวีทั้งสามเคยแวะมาเที่ยวและพบปะกันโดยบังเอิญบริเวณนี้ จนกลายเป็นที่มาของชื่อของอุทยาน ซันโหย่วต้ง

เป็นเมืองเอกและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของมณฑลหูเป่ย (Hubei) ด้วยพื้นที่ 8,467.11 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 8 ล้านคน!! และเป็นเมืองที่อยู่ตอนกลางของจีน หากเหนือจะลงใต้ หรือ ใต้จะขึ้นเหนือ ก็ต้องผ่าน อู่ฮั่น ซึ่งมีประวัติยาวนานกว่า 3,500 ปี และเป็นเส้นทางผ่านของแม่น้ำหลักสองสาย คือ แม่น้ำแยงซีเกียง และ แม่น้ำฮั่นซุย อากาศโดยทั่วไปก็เหมือนบ้านเรา ร้อนอบอ้าว ทั้งๆ ที่มีหมอกลง เพราะเป็นเมืองใกล้แม่น้ำสายใหญ่


ตั้งอยู่ในเขตเจียงอาน เมืองอู่ฮั่น เป็นวัดเก่าแก่ที่มีเสน่ห์โดดเด่นด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมอันเป็นเอกลักษณ์ จนได้รับการยกย่องให้เป็น "สิ่งมหัศจรรย์ที่สุดของวัดพุทธจีน"

ที่นี่เป็นซอยเล็กๆ ตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง และได้ชื่อเรียกนี้เนื่องจากเป็นซอยข้างเทศบาลเมื่อสมัยราชวงศ์ชิง มีความยาวประมาณ 150 เมตร ปัจจุบันตั้งอยู่ในย่านคึกคักที่สุดของเขตอู่ชาง เมืองอู่ฮั่น ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็น "ซอยอาหารเช้าอันดับหนึ่ง" มีอาหารขายทั้งวันตั้งแต่ 6 โมงเช้า

เป็นถนนคนเดินที่ซึ่งรวมสินค้าไว้มากมาย ให้ท่านเลือกซื้อสินค้าหลากหลาย และสินค้าพื้นเมืองในราคาถูกใจ
.jpg)
เมืองอี๋ชาง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของมณฑลหูเป่ย และอยู่ปากช่องแคบซีหลิงเสียของแม่น้ำแยงซีเกียงทางทิศตะวันออก

บ้านเกิดกวี ซวีหยวน ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ และวรรณกรรมของจีน บ้านเกิดของซวีหยวน อยู่ที่ช่องเขาซีหลิงแห่งแม่น้ำแยงซี ในอำเภอจื่อกุย จังหวัดอี๋ซาง มณฑณทูลหูเปีย 2000 กว่าปีที่ผ่านมา มีการรำลึกถึงช่วีหยวหยวนกลายเป็นวัฒนธรรรมที่แพร่หลาย คือ เทศกาลไหว้ป๊ะจ่าง เทศกาลแข่งเรือมังกร ที่ได้สืบทอดมานับพันปี


เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย