
เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย

.jpg)
หมู่บ้านซานเสียเหรินเจีย Longjinxi Village เป็นหมู่บ้านของชาวถู่เจีย ชนกลุ่มน้อยของจีนที่อาศัยอยู่บนภูเขาริมแม่น้ำแยงซีเกียง อีกทั้งบริเวณใกล้กันยังมีลำธารเล็กๆ ที่ไหลมาจากน้ำตกมังกรเหลืองซึ่งอยู่ลึกเข้าไปด้านใน ทำให้มีสภาพพื้นที่เป็นป่าที่ร่มรื่นชุ่มชื้นตลอดทั้งปี

บ้านเกิดกวี ซวีหยวน ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ และวรรณกรรมของจีน บ้านเกิดของซวีหยวน อยู่ที่ช่องเขาซีหลิงแห่งแม่น้ำแยงซี ในอำเภอจื่อกุย จังหวัดอี๋ซาง มณฑณทูลหูเปีย 2000 กว่าปีที่ผ่านมา มีการรำลึกถึงช่วีหยวหยวนกลายเป็นวัฒนธรรรมที่แพร่หลาย คือ เทศกาลไหว้ป๊ะจ่าง เทศกาลแข่งเรือมังกร ที่ได้สืบทอดมานับพันปี

เป็นเขตย่านชุนชมเมืองในพื้นที่จางเจียเจี้ย สถานที่ที่เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติแห่งแรกของจีนมาตั้งแต่ปี 1992 ตัวเมืองล้อมรอบด้วยธรรมชาติของขุนเขา ต้นไม้ ลำธาร และองค์ประกอบทางระบบนิเวศที่ได้ชื่อว่าอุดมสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

การนวดเท้า เป็นอีกวิธีหนึ่งในการผ่อนคลายความเครียดปรับสมดุลให้การไหลเวียนของโลหิตด้วยวิธีธรรมชาติ และท่านยังสามารถชมการสาธิตการรักษาแผลจากไฟไหม้ของโรงงานเป่าฝู่ถังผลิตยา"บัวหิมะ"ที่ขึ้นชื่อที่สุดของเมืองจีน


เป็นพื้นที่ทางธรรมชาติที่สำคัญระดับ AAAA ริมแม่น้ำเหมาเยี่ยน อยู่ห่างจากจางเจียเจี้ยประมาณ 70 กิโลเมตร ถ้ำนี้แบ่งออกเป็นชั้นบน ชั้นกลาง และชั้นล่าง โดยมีพื้นที่รวม 2.5 ล้านตารางเมตร ภายในถ้ำมีชั้นหินงอกหินย้อยและหินย้อยในรูปทรงที่สวยงามเปรียบเสมือน “อัญมีใต้ดิน” เลยทีเดียว

เมืองโบราณแห่งนี้มีประวัติอันแสนยาวนานกว่า 2,000 ปี โดยเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของชนกลุ่มน้อยที่มีชื่อว่าถู่เจีย เดิมมีชื่อว่า หวางชุน แต่ภายหลังในปี พ.ศ. 2550 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อที่เรียกในปัจจุบัน ในส่วนใจกลางเมืองโบราณนี้จะเห็นน้ำตกหวางชุนตั้งเด่นเป็นสายธาร ซึ่งภาพของน้ำตก บ้านเรือนโบราณ กับต้นไม้เขียวๆ ที่อยู่ไล่ระดับกัน เป็นความลงตัวอีกอย่างที่แลดูประทับใจยิ่ง

เป็นเขตย่านชุนชมเมืองในพื้นที่จางเจียเจี้ย สถานที่ที่เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติแห่งแรกของจีนมาตั้งแต่ปี 1992 ตัวเมืองล้อมรอบด้วยธรรมชาติของขุนเขา ต้นไม้ ลำธาร และองค์ประกอบทางระบบนิเวศที่ได้ชื่อว่าอุดมสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

หยก (Jade) คือชื่อที่ใช้เรียกหินซึ่งเป็นอัญมณีอันล้ำค่ามากชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะชาวจีนถือว่าหยกเป็นเจ้าแห่งหินมีค่าทั้งมวล

ภายในพิพิธภัณฑ์เป็นที่รวบรวมและจัดแสดงผลงานที่มีคุณค่าทางศิลปะของศิลปินแห่งชาตินาม "หลี่จวินเซิง" ซึ่งผลงานของเขาทุกชิ้นเป็นภาพเขียนด้วยมือที่ใช้หินทรายและสีธรรมชาติที่สกัดจากเปลือกไม้ใบไม้เป็นวัตถุดิบในการเขียน ภาพเขียนเหล่านี้นอกจากจะทรงคุณค่าทางศิลปะมีเอกลักษณ์เฉพาะ ยังเป็นภาพเขียนที่สวยงาม คมชัด และมีมิติสมจริงอีกด้วย

เมืองอี๋ชาง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของมณฑลหูเป่ย และอยู่ปากช่องแคบซีหลิงเสียของแม่น้ำแยงซีเกียงทางทิศตะวันออก

เป็นอุทยานท่องเที่ยวระดับ 4A ของจีน ที่เป็นจุดชมวิวที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแยงซีเกียง ซี่งเป็นช่วงที่แม่น้ำแยงซีเกียงไหล่ผ่านช่องแคบซีหลิงเสียที่ได้ชื่อว่าเป็นช่องแคบที่มีทัศนียภาพสวยงาม ที่นี่มีจุชมวิวแม่น้ำและมุมถ่ายรูปสวย ๆ หลายจุด ภายในสวนมีรูปปั้นของแม่ทัพเตียวหุยแม่ทัพผูโด่งดังในวรรณกรรมสามก๊ก มีรูปปั้นของสามกวีดังในยุคราชวงศ์ถังที่ตั้งอยู่ภายในถ้ำริมแม่น้ำ เล่ากันว่ากวีทั้งสามเคยแวะมาเที่ยวและพบปะกันโดยบังเอิญบริเวณนี้ จนกลายเป็นที่มาของชื่อของอุทยาน ซันโหย่วต้ง


เป็นท่าอากาศยานที่เปิดทำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2549 ซึ่งในตอนแรกเปิดใช้แค่เที่ยวบินภายในประเทศ ในตอนนี้เป็นเสมือนท่าอากาศยานหลักประจำกรุงเทพฯ และยังเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้เดินทางคับคั่งที่สุดในประเทศอีกด้วย